[email protected]

Living Systems Coaching BVBA

BE 0819.355.535

Privacy Policy

  • Black LinkedIn Icon
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black YouTube Icon
Logo progression designers.png
  • philippe bailleur

Werkzekerheid vs. Employability


De voorbije jaren hebben organisaties voor schitterende vooruitgang gezorgd op heel veel uitéénlopende fronten. Tegelijkertijd begint de keerzijde van het succes zich te tonen. Dat is een indicatie voor vernieuwing. Het machine-model heeft ons heel erg vooruit geholpen maar de volgende stap gaan we er niet mee halen. Denk terug aan de woorden van A. Einstein: "De problemen waar we nu tegenaan lopen, kunnen we niet oplossen met het denken die aan de oorsprong ligt van die problemen." Gelukkig zijn al heel wat organisaties op zoek naar nieuwe manieren van samenwerking. Maar de bal ligt niet alleen in het kamp van de directie, het management of de organisatie ... dit betekent ook heel wat voor medewerkers. In organisaties die zijn ontwikkeld vanuit het machine-model, zijn er ook een aantal dynamieken en overtuigingen binnen gesijpeld die wel eens heel hardnekkig zouden kunnen zijn. Mensen stappen met name in een soort afhankelijkheid zonder dat ze het door hebben. In die zin stuurde ik enige tijd geleden het volgende bericht de wereld in via Social Media: "Het is bijzonder raar om te zien hoe erg mensen verlamd kunnen zijn in organisaties waar je quasi niet kan ontslagen worden." Ik schreef dit omdat ik al enige tijd merk dat mensen met een vaste benoeming (overheid, onderwijs, ...) vaak het meest in een soort klaagstand gaan zitten. Hoe zou dat komen? Wat doet "vast" werk met mensen waardoor ze zich afhankelijk maken van de organisatie die hen levenslang tewerk zal stellen? Ik merk dat het in dit soort contexten niet echt de gewoonte is om feedback op te zoeken, laat staan om te denken in termen van klanten en/of effectiviteit. Het is niet zomaar dat het boek DINOBUSTERS zo veel interesse geniet. Zo lang de evaluatie - als die er al is - van de "overste" voldoende is, is er geen nood tot verandering. En wat als die zelf vanuit zo'n logica handelt. In dit soort organisaties krijg je een soort verlamming of sclerosering waardoor al het adaptieve, ondernemende weg stroomt meestal samen met de bezieling. Werkzekerheid zorgt dus niet meteen voor employability (= aantrekkelijk blijven als werknemer). Meer zelfs, op een diepere laag helpt het mensen niet om het beste van zichzelf aan te boren. Zonde ... Een kleine parallel. Het blijkt dat mensen die de lotto winnen binnen de kortste keren naar een depressie toe gaan. Waarom? Het leven verliest al zijn "juice" als je in een soort consumeer-logica zakt. Terwijl het leven "juice" krijgt als je net in een creërende modus vertoeft. Net dat creërende van mensen hebben we nu nodig. En wat me opvalt bij mensen die er eerder creërend in zitten is het feit dat ze permanent op zoek gaan naar feedback. Niet alleen van hun manager maar ook van klanten, collega's, vrienden, ... . Daar hebben ze geen 360° feedback tool nodig. Net door je regelmatig af te stemmen op de mensen rondom jou - rekening houdende met je innerlijk stem - blijf je beweeglijk, lenig, ... . Je hebt er dus geen belang bij om je enkel te richten op de feedback van je manager. Ook al is dat het enigste wat de organisatie waar je werkt voorziet of relevant acht. Het hoort bij een oud organisatiemodel. En stel je voor dat je manager ingedommeld is? Ga dus het gesprek aan met de mensen rondom jou. In het begin lijkt het spannend maar na een tijdje blijkt het een bron van inspiratie en energie te zijn. Wie zei ook al weer dat feedback het ontbijt van de kampioen is? Benieuwd naar jullie reacties ...

#Loopbaan #Talent