[email protected]

Living Systems Coaching BVBA

BE 0819.355.535

Privacy Policy

  • Black LinkedIn Icon
  • Black Facebook Icon
Logo progression designers.png

Volgt Dimitri De Fauw, Galvez in de dood?

November 15, 2009

 Op 6 nov 2009 stapte Dimitri De Fauw - meervoudig kampioen baanwielrennen - bewust uit het leven. Deze zaterdag werd hij begraven. In eerste instantie wil ik mijn deelneming betuigen aan iedereen die op de één of andere manier geraakt is door het overlijden van Dimitri. Tegelijkertijd wil ik met deze e-column een link leggen met een dynamiek die vaak zichtbaar wordt tijdens het werken met opstellingen.

Bij elk nieuwsbericht - zij het nu op TV, internet of in de krant - verwijst men naar het ongeval (26 nov 2006) waarbij Isaac Galvez het leven verloor. Dimitri De Fauw en Isaac Galvez kwamen op de piste van Gent ten val na een ongelukkig contact. Het is vooral de zin "Niemand die het nog als mogelijke oorzaak ziet voor de wanhoopsdaad", die me tot het schrijven van dit blogbericht heeft geleid.


Door het lot verbonden

Tijdens opstellingen merken we telkens weer dat "dader" en "slachtoffer" bij bv. een dodelijk ongeval op een heel diepe manier met elkaar verbonden raken en blijven. Het woord "dader" en "slachtoffer" heeft in deze context niks te maken met de juridische lading van deze termen. Het ongeval waarbij Galvez het leven verloor was nl. een stom toeval waarbij niemand schuld treft. Toch ontstaat er vaak bij de persoon die het ongeval heeft overleefd - in dit geval Dimitri De Fauw - een soort "schuldgevoel". Hij beschouwt zichzelf als "dader" en de overledene als "slachtoffer" van zijn doen en laten. Binnen dit kader en alleen binnen dit kader gebruik ik dus deze terminologie !

 
Ik verdien het niet meer

De onderliggende dynamiek die zich vaak ontvouwt bij de persoon die het dodelijk ongeval heeft overleefd, is er één waarbij hij zich het leven niet meer gunt. Het geluk van het "overleven" blijkt te zwaar om te dragen in vergelijking met het feit dat iemand anders zogezegd door zijn toedoen het leven heeft verloren. De enigste manier - in de ogen van de overlever - om tot rust te komen is om de overledene te volgen in de dood. Dit lijkt de enigste manier om de balans terug te herstellen. Dit kan heel onlogisch klinken vanuit een rationeel perspectief. Echter, tijdens opstellingen merken we dat deze dynamiek vaak terug komt in dit soort situaties.

Overlevende en overleden tegenover elkaar

Als je beide personen in een opstelling tegenover elkaar zet, dan is dit vaak wat de overlevende zegt  : "Door mijn toedoen, ben jij jouw leven verloren. Mijn leven heeft geen zin meer. Ik volg je nog liever in de dood." De representant van de overleden persoon antwoordt dan vaak : "Het was mijn lot om dan en zo te sterven. Het is jouw lot om verder te leven - ondanks de pijn die je nu voelt. Je eert mij echter niet door me in de dood te volgen."

Een opstelling kan er voor zorgen dat deze dynamiek doorbroken wordt. Een helende manier om hiermee om te gaan, die zich dan vaak ontvouwt, is er één waarbij de overlevende de overleden persoon eert. Dit kan het opstarten zijn van een campagne (bv. bij verkeersongevallen), het opzetten van een memorial, het geven van sensibiliserende workshops, het schrijven van een boek, ... .


Tot slot

Ik twijfel geen seconde aan het feit dat de mensen rond Dimitri er alles aan gedaan hebben om hem te ondersteunen in alles wat er gebeurd is na dit ongeval. Ik ben alles behalve overtuigd van het feit dat dit de reden is waarom hij uit het leven is gestapt. Ik ben niet eens zeker of een opstelling een helende oplossing zou hebben opgeleverd. Maar wat ik wel wil doen binnen dit kader, is meer inzicht verschaffen in dit soort dynamieken en mogelijke benaderingen om dit soort ingrijpende processen te ondersteunen. Voor de nabestaanden van Dimitri De Fauw is er ondertussen een on-line rouwregister geopend.
 

Please reload

Please reload

Please reload

Archief
Search By Tags
Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square